Rozpoznaj emocjonalne jedzenie i wieczorne zajadanie napięcia

Sprawdź, jakie sytuacje i uczucia uruchamiają automatyczne sięganie po przekąski wieczorem lub po pracy, i poszukaj innych sposobów ukojenia bez poczucia winy.

Rozmowa ma charakter psychoedukacyjny i nie zastępuje diagnozy zaburzeń odżywiania, psychoterapii ani opieki lekarskiej i psychodietetycznej. W kryzysie psychicznym dzwoń pod 116 123 lub 112.

Jak przerwać cykl zajadania stresu i późniejszego obwiniania się

  1. 01

    Sprawdź najpierw, czy nie głodzisz się w pierwszej połowie dnia

    Pomijanie posiłków i sztywne zakazy żywieniowe powodują wieczorny głód biologiczny zmieszany ze zmęczeniem decyzyjnym – to fizjologia, a nie „słaba wola”.

  2. 02

    Odróżnij nagły głód emocjonalny od stopniowego głodu z brzucha

    Głód emocjonalny pojawia się nagle, domaga się konkretnego smaku (zwykle słodko-tłustego lub chrupiącego) i nie mija mimo uczucia pełności w żołądku.

  3. 03

    Zastosuj życzliwą pauzę HALT przed otwarciem szafki

    Zatrzymaj się na 60 sekund i zapytaj bez zakazu: czy jestem głodny fizycznie (Hungry), zły (Angry), samotny (Lonely), czy po prostu skrajnie zmęczony (Tired)?

  4. 04

    Zrezygnuj z karania się restrykcjami następnego dnia

    Obiecywanie „od jutra zero jedzenia do południa” nakręca kolejne wahadło napięcia i utraty kontroli. Powrót do normalnego śniadania przerywa błędne koło.

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego po zjedzeniu czegoś na pocieszenie ulga trwa tylko kilka minut?

Jedzenie krótkotrwale aktywuje układ nagrody i przywraca krążenie do układu trawiennego (tryb trawienia i spoczynku), ale pierwotny stres lub samotność pozostają nierozwiązane, a dochodzi do nich wstyd.

Czym emocjonalne podjadanie różni się od zaburzenia z napadami objadania się (BED)?

W zaburzeniu z napadami objadania się występują nawracające epizody zjadania dużych ilości jedzenia w krótkim czasie z poczuciem utraty kontroli i silnym cierpieniem – diagnozę stawia lekarz psychiatra lub psychoterapeuta.

Kogo wybrać przy trudnej relacji z jedzeniem: dietetyka czy psychoterapeutę?

Najlepsze efekty daje współpraca z psychodietetykiem lub psychoterapeutą pracującym z zaburzeniami odżywiania (np. w nurcie CBT-E), zamiast kolejnego restrykcyjnego jadłospisu.

Dowiedz się więcej

Powiązane poradniki i wyjaśnienia do tego zadania